
ผู้นำขององค์กรที่จะต้องนำพาองค์กรไปสู่เป้าหมายที่ต้องการนั้น ด้วยตัวผู้นำเพียงคนเดียว อาจจะไม่พอที่จะทำให้องค์กรไปสู่เป้าหมายนั้นได้ จะต้องอาศัยพนักงานทุกคนในองค์กร ที่ต้องช่วยกันลงมือทำตามแผนงานและแนวทางที่กำหนด โดยที่ตัวผู้นำนั้นจะต้องสื่อสารเป้าหมายให้พนักงานทุกคนเห็นภาพก่อน และจากนั้นก็ต้องมีการวางแผนในการดำเนินการเพื่อให้การทำงานไปสู่เป้าหมายที่ต้องการให้ได้
ผู้นำขององค์กรนั้น ผมเชื่อว่า ทุกคนต่างก็ให้ความสำคัญ ตัวผู้นำเองเวลาที่ได้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งผู้นำ ก็มักจะมีการมองไปในอนาคต ว่าจะนำพาองค์กรไปสู่ที่ใด อย่างไร และจะต้องดีขึ้นกว่าวันนี้อย่างไรบ้าง นี่คือสิ่งที่ผู้นำส่วนใหญ่ขององค์กรมักจะคิดและวางแผนกัน
สิ่งที่ผู้นำองค์กรมักจะลืม โดยเฉพาะองค์กรที่มีผู้นำที่จะต้องเข้ามาดำรงตำแหน่งตามวาระสั้นๆ 2-4 ปี นั้น ก็มักจะมุ่งเน้นที่จะสร้างผลงานให้กับตนเองเป็นหลัก โดยลืม หรืออาจจะตั้งใจลืมก็ได้ ในเรื่องของการวางแผนระยะยาวๆ โดยเฉพาะในเรื่องของการบริหารจัดการคน สิ่งที่ผู้นำกลุ่มนี้มักจะมองข้ามก็คือ
ด้วยเหตุนี้เองก็เลยทำให้องค์กรที่ผู้นำจะต้องดำรงตำแหน่งในระยะสั้นๆ นั้น มักจะเป็นองค์กรที่ขาดความต่อเนื่อง เพราะผู้นำเองมักจะต้องสร้างผลงานของตนเองให้เห็นเด่นชัดในขณะที่ตนกำลังดำรงตำแหน่งตามวาระนั้นๆ ก็เลยมุ่งเน้นไปที่ผลงานในระยะสั้นๆ มากกว่า เนื่องจากมองเห็นชัดเจนดี ดีกว่าไปเน้นเรื่องในระยะยาว ดังที่กล่าวมาข้างต้น
ก็เลยเป็นผลทำให้องค์กรที่ประสบกับภาวะผู้นำแบบสั้นๆ แบบนี้ เกิดความไม่ต่อเนื่อง และไม่มีแผนในระยะยาว ไม่มีแผนในการพัฒนาคน สร้างคน สร้างพื้นฐานที่สำคัญให้กับองค์กร
ในปัจจุบันนี้แม้แต่องค์กรที่มีผู้นำที่ไม่ได้ดำรงตำแหน่งตามวาระแบบนี้ ก็ไม่ค่อยสนใจจะสร้างความมั่นคงในระยะยาวสักเท่าไหร่ อาจจะมองว่าตนเองยังมีเวลาที่จะดำรงตำแหน่งผู้นำอีกยาวนานหรือเปล่า อันนี้ไม่ทราบได้ แต่สิ่งที่สำคัญในอนาคตก็คือ ผู้นำจะต้องสร้างพื้นฐานที่ดีให้กับองค์กร สร้างวัฒนธรรมการทำงานที่ดีให้ฝังรากลึกลงไป สร้างค่านิยมองค์กรให้เป็นที่ประจักษ์ และที่สำคัญก็คือ สร้างผู้นำรุ่นถัดไปให้เติบใหญ่ขึ้น เพื่อนำพาองค์กรไปสู่อนาคตที่ดีขึ้นได้